Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

22 Eylül 2012

Dokuz ayı geride bırakırken yüksek ateşle sınavımız...

Evet!
Bugün tam tamına dokuz koca ayı geride bıraktığımız gün!
Zaman hızla akıp giderken kocaman birer kız oldu benim  kuzularım.
Bu süre içinde ilk kez gülümsedi derken çığlıklar atarak şarkı söylemeye elini oynattı ,bacağını kaldırdı derken oturmaya ,emeklemeye ve hatta ayağa kalkmak için hamlelere başladılar!

Yazarken çok kısa ve çabucak olmuş gibi gelse de uzun ve zorlu bir yolun 3.etabını da kazasız belasız tamamladık.Son etabı tamamladığımızda ise yazılacak çok şey olacak muhtemelen malumunuz 1.yaş günü her aile için en çok beklenen gün olsa gerek!

İlk aklıma gelenleri şöyle bir sıralasam ;
eve  gelen yardımcı maceraları ,
ilk aşılar,
ilk gülücükler,
ilk kelimeler,
hareketlenip fıkır fıkır oynamaya başmaları
ek gıda ve mama sandalyesi  ile tanışmaları,
uyku düzenini sağlama uğraşımız ,
kendi odalarında yatmaya başlamaları
tulumlardan kurtulup hayallerimdeki elbiseleri giymeye başlamaları
ilk tatilimiz,
ilk uçak yolculuğumuz
emeklemeye başlamaları belki de ilk adımları ....bunun gibi uzayıp gider.

Dokuz aylık dönemde bizi en çok sınayan şey ise malesef şu günlerde ikinci kez başımıza gelen ateşli hastalık oldu!

Oldukça zor geçen ikizlere alışma dönemindeki soğuk ve karlı günlerin ardından yaz geldiğinde hastalık endişesinden tam kurtulduk artık rahat rahat gezip dolaşabiliriz kuzularla  derken temmuz ayının sonunda ilk kez  yüksek ateşle tanıştık;Defne altıncı hastalık denen son yıllarda adına sıkça rastlanan bir hastalık geçiriyordu.

Yapılması gereken her ne varsa doktorumuzun tavsiyelerini harfiyen uygulamamıza rağmen ateşi çok yükseldiğinden havale geçirdiğini zannederek panikledim oysa vücudundaki ısı değişikliğinden kaynaklanan kas kasılmaları ya da titremeler  gayet normal kabul edilirmiş bu durumdayken.
Ayrıca çok soğuk suya sokmanın da yine damarların ani büzüşmesine yol açtığından ateşin düşüşünü geciktirdiğini de yine bu hastalıkla öğrendim
 Ayrıca 9ay ve altındaki  bebeklerde ateşe bağlı havale görülmediğini bilmediğimden boşuna üzüldüğümü sonra öğrendim. 



Anne olarak acil serviste  aklımdan geçen ilk şey tabiki şu oldu "keşke Defnem iyi olsaydı da  onun yerine ben yatsaydım "çünkü O ateşler içinde yanarken bir an aklımı kaybedeceğimi sandım!
 
Doktorumuz Ayla hn.antibiyotik kullanımına sıcak bakmadığı ve teşhis konusunda hep temkinli davrandığından sadece ateş düşürücü ile atlattık bu hastalığı ama zaman zaman  41 dereceyi(elimde  iki tanesi teknolojik biri civalı olmak üzere üç ayrı derece acaba hangisi doğru diyerek) bulan ateşine rağmen temmuz sıcaklarında yine de anne sıcaklığı istediğinden resmen birbirimize yapışık yaşamak durumunda kaldık!
Kucağımdan bırakır bırakmaz hem ağlıyordu hem de emmiyordu  ve tabiki her hasta bebek gibi O da çok huysuzdu!

Bu arada hastalıkla uğraşıp Defneyi iyileştirmeye  çalıştığımız zaman zarfında diğer kuzum Derin sanki onu ihmal ettiğimi hatırlatır ifadelerle  bakmaya başladı bana ve daha bir sessizleşti!


Aslında ihmal falan yok çünkü her ihtiyacı annem,eşim ya da yardımcımız tarafından anında gideriliyor ama  asıl istediği beklediğikucak sırası  bir türlü ona gelmiyordu ve henüz çok küçük olmalarına rağmen bence ikizinin kötü olduğunu kesinlikle hissediyorlar.

Buruk bakışlar dışında 5-7 gün süren bu hastalık süresince sanki evde ikiz bebekler yoktu da sadece Defne vardı ,Derin son derece sorunsuz mamasını yedi,uykusunu uyudu ve gülücükler saçarak eve gelenlere sürekli ben de buradayım ama sizi yormamak için usluyum sinyali veriyordu!

Üstünden iki ay geçti ve şimdi Derin hastalandı ,boğazında hafif  kızarıklıkla birlikte seyreden yüksek ateş.Derin kucağımda yemiyor,içmiyor ve huysuz aynen Defne nin iki ay öncesindeki hali  
Defne ise olmuş iki ay önceki Derin resmen roller değişmiş gibi Defne mamasını yiyor ,kesintisiz uyuyor ve gülücükler saçıyor!
Ama daha önce  Derin in yaptığı gibi bana imalı ve bir o kadar da buruk bakmayı hiç ihmal etmiyor !
Bizim için de inanması bir hayli güç olsa da bizim hırçın  Defne oldu adeta bir küçük hanımefendi :)
Boğaz kültürü alındı ,doktor takibi vs derken neyseki geceyarısı ateş tamamen bitti ve yepyeni bir aya sağlıkla başlıyoruz :)
Zor tabiki sürekli kucakta taşımak ama bu özel bir durum diyerek yükleniyorum her annenin  yaptığı gibi tabiki işin bir de manevi yorgunluğu var ki;diğer bebeği incitmemek ,üzmemek,onu ihmal etmemek...
Biri  kucağımdayken diğeri ile  gözgöze geldiğimde hissettiğim suçluluk halini anlatamam sanki iş üstünde yakalanmış hırsız gibiyim :) 

İkinci ateşlenme hadisesini  sanki  daha kolay atlattık sanırım  daha önceden edindiğimiz tecrübeler işe yaradı!
En önemlisi ben son derece soğukkanlı davranarak sürece iyi hizmet ettiğimi düşünüyorum  ,hangi durumda ne yapmamız gerektiğini gayet iyi bilerek   geçirdik!(buna Derin alev topuna dönünce sabaha karşı saat 04.30 da banyoda  ördek yüzdürmek ve  salonda yerde uyumak dahil)

Bebek sahibi olan arkadaşlarım hep anlatırlardı "bir diş çıkarması bir de ateşlenmesi halinde ömründen ömür gider insanın bak yaşayıp göreceksin" diye ...

Zaten yazdıklarımdan anlaşılacağı üzere son söz tüm yazımın özeti niteliğinde üstüne söylenecek fazla birşey yok!






4 yorum:

  1. yaa cok gecmis olsun:( bizim bu yasimiza kadar atesimiz cikmamisti ve ciktigindada ani ates yukselmesinden havale gecirdik ve sana soyle diyim omrumuzden omur gitti. tabi nasil davranmamiz gerektigini bilmedigimizden kendimizi hastaneye zor attik ama nasil attik anlatamam sana. O yuzden ates dendimi ben artik korkuyorum. Bizim atesimiz 38.3lerdeyken birden titreme geldi doktoru aradigimizda atesi yukselicek ondandir dedi acile gidelim derken birden havale gecirdik ama atlattik cok sukur. oyuzden cok dikkat etmek lazim ufakliklara cnm..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. walla esracım ben titremeyi havale zannedince dilim tutuldu ztn eşime dönüp bakakaldım :(
      hastaneye nasıl gittiğinizi az çok tahmin edebiliyorum bizde aynı şekilde gittik çünkü.Allah kimseyi evladıyla sınamasın gerçekten çok zor

      Sil
  2. o panik duygular arasında nasılda süpermen gibi bebeğe baktığınızı tahmin edebiliyorum, uykusuzluk yorgunluk hiç akla gelmiyor yeterki yavrucak iyileşsin,çok geçmiş olsun

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. henüz 9aylıklar ve bu ateş hadisesi iki kez geldi başımıza ,her ikisinde de sıkıntıdan benimde ateşim çıktı resmen :( evlat konu olunca deliriyor insan!

      Sil

Special design for Defne ve Derin by GeCe