Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

22 Temmuz 2013

19 Aylık "Anneliğimde" neler öğrendim?

22.12.2011 perşembe gününden  bugüne dolu dolu tam 19ay ...

Zaman hep hızlıydı ama sanki doğumdan sonra bir acayip hızla akıyor...Bazen günleri karıştırdığım oluyor pazartesi cuma derken aylar bitiveriyor ansızın!

İlk 6ay zaten nasıl geçti hiç anlamadan bitti...Kısaca ; çok ama çok zor günlerdi...

İkinci 6ay ilk gülücüklerin yerini ilk kelimelere ,yuvarlanmaların yerini ilk adımlara bıraktığı yine bambaşka lezzette bir dönemdi.Ek gıdayla tanışıp yine ağızlarındaki ilk inci tanelerini  heyecanla beklediğimiz aynı zamanda ağrısına ,ateşine katlandığımız keyifli bir dönemdi!İkiz bebeği emzirme maceralarını hatırlamak bile istemiyorum o derece zordu!

Ama 12.aydan itibaren onlar değişti herşeyler değişti,hayatımız değişti...

Defne ve Derin bugün 19aylıklar  kocaman birer kız oldular ,yürümüyor adeta koşuyorlar ,her güne yeni kelimeler,yeni keşifler ,yeni hareketler eklemiş olarak uyanıyorlar.

Bugün anneliğimin 19.ayını dolduruyorum...
Neler mi öğrendim?
Bir üst kademeye atladıkça bir öncekini gülerek anımsamayı öğrendim herşeyden önce :)

Uyku düşkünü olmamama rağmen bir insan ne kadar uykusuzluğa dayanabilirmiş, ilk günlerde bizzat yaşayıp gördüm.Çoğu zaman akşam yatarken uykuya dalışım bayılma şeklinde olduğundan  kaçta yattığımı kaçta kalktığımı bile bilemedim.

Hatta geceleri hangisi mama içti,hangisi meme emdi hangisi kaçta kaka yaptı falan diye tuttuğum defterde hep bazı sayfalar yarım kalırdı sabaha varamadan üstelik en komiği her defasında saate bakmama rağmen uyandığımda onu bile hatırlayamazdım :)

Pek çok zaman otomatikleşen bir davranışla gözüm kapalı doğrulup çocuk ağlıyor emzirmeliyim dediğimde eşim beni uyarıp yat çocuk falan ağlamıyor derdi!

Kış mevsiminde evde elimde termometre aman sıcak mı oldu ,yok soğuk oldu üstünü örtelim yok camı açalım hava alsın modu uzunca bir zaman sürdü.

Evden çıkışımız zaten tam bir şenlik arada sırada olsa da komşular çantaları görünce hep tatile falan gidiyoruz zannederlerdi hoş çantalara herşeyden ikişer adet ve onların da yedeklerini koyunca malum valiz oluyordu ve işin ilginç yanı onları taşımak hiç ağır gelmiyordu o dönem ...




Tabiki yemek yapmayı biliyordum ama kızlar  ek gıdaya başlayınca özel yemek tarifleri,organik pazarlar,özel kaplar,özel pişiriciler ve daha neler neler girdi hayatıma ...Aptamil mamadan yoğurt bile mayaladık uzunca bir süre inek sütü ağır gelir düşüncesiyle...

Bebeklerim ateşler içinde yanarken ya da keyifsiz olsa da ben sakin olmayı öğrendim!Yepyeni ilaç isimleri öğrendim ;Calpol,İbufen,Peditus,Fucidin,Travacort,Paranox-S,Arnica krem  vb gibi daha pekçoğu ...

Bu yaşıma kadar iğneden ,doktordan hiç korkmama rağmen her ay dönümünde yepyeni bir aşı için hastaneye gittiğimizde onlardan daha çok korktuğumu saklamayı öğrendim ve dimdik durdum!

Ağladıklarında gözyaşlarından öpüp koynuma bastırırken bir yandan  teselli etmeye çalıştım onları ama aslında benim teselliye ihtiyacım daha çoktu!İstisnasız her seferinde yüreğim  hop oturdu hop kalktı!Buna rağmen öğrendim ki çocuk düşe kalka büyürmüş :)

İki bebeğimi çok uzakta olsalar bile sesinden,hatta yürümesinden ayırt edebilme sensörlerim tüm duyu organlarımda gizliymiş meğer ama suratlarına bakıpta nasıl bunları birbirinden ayırt edebildiğimi soranlara artık tebessümle cevap vermeyi öğrendim.


Emzik çeşitleri,biberon ergonomisi,terletmeyen kumaşlar ,gözyakmayan şampuanlar ,zararlı maddeler içermeyen güneş koruyucuları ,pişik kremleri,mama sandalyeleri ,damlatmayan suluk ,puset için yağmurluk ,oyun grupları,eğitim kitapları,zararsız boya kalemleri ,esnek ayakkabı tabanı vb.gibi anne olmayan birine saçmasapan gelebilecek sözcükler içeren kendine has kuralları olan yepyeni bir dil öğrendim!

Anne olduktan sonra kadınların  kendi arasında kurabildiği gizli empatiyi çözdüm :)
Evlat sahibi olup bir arkadaşının bebeği düştüğünde ya da hastalandığında kendininki düşmüş gibi hissetmek ne tuhaf bir duyguymuş meğer onu da öğrenmiş oldum!
Üstelik konu her ne olursa olsun karşımdaki anne benden daha acemiyse onu teselli edebildiğimde ,tavsiyelerde bulunduğumda anneliğin bana kattığı kendi içimdeki bu şefkatli güce şaşırdım!!!

Sosyal Medyanın gücüne gerçekten inandım en kötü hastalıklarda,en uzun gecelerde,en sıkıntılı anlarda oralarda teselli bulmanın ancak ve ancak anneler arasında hesapsız kitapsız olduğunu öğrendim!Onu nerden aldın,şunun markası nedir gibi soruların "annelikle " çok normal kabul edildiği yepyeni mecralarda paylaşınca resimlerini ,mutluluğumun hep daha da arttığını öğrendim!

Blog yazmaya neden hamile kaldığımda başlamadım diye çok hayıflandım gerçekten ama yine onlar sayesinde blogger oldum yepyeni anneler tanıdım!Bir kahve içerken bile  çok şey paylaştım ve yine onların herbirinden çok şeyler öğrendim.

Kızlar daha doğmadan profesyonel fotoğraf makinası edindim  ama peşlerinde koşarken sadece iphone da resim çekmenin mümkün olabileceğini keşfettim.Tabi bir de tuhaf hareketlerle bebeği güldürmeye çalışan anne kişisi kendin olunca aslında o kadar komik değil gayet normalmiş!

Tatillerde plajda ,havuz kenarında uyuyan kitap okuyan insanlar gördüğümde her defasında içgeçirdim evet hem de çok ama  denizden kovalarca su taşıyıp kumdan kale yapmak  ya da trambolinde elele zıplamak tüm bunların yanında çok daha  keyifliymiş  onu farkettim!

Hayvanları görünce "anne meeee ","anne hov hov" dediklerinde ancak bir annenin bu kadar saçma bir şeyle mutluluktan gözü dolarmış kendimde öğrendim!


Anne olmadan önce kirli /temiz ,toplu /dağınık gibi bazı olmazsa olmaz dediğim sıfatların yerine  mutlu/mutsuz ,sağlıklı/hasta gibi sıfatlar koydum!
Beyaz koltukların üzerine gazete bile koyulmasına tahammül edemeyen ben her türlü meyvenin yenmesine gözyumdum çünkü onlar böyle daha mutlu!
 

Eskiden cüzdanımda sadece kendi nüfus cüzdanımı taşırken sadece kendimden sorumluyken annelikle 3tane taşır oldum ,hoş bir tatile giderken onları da evde unutmuşluğum yok değil hani :)

Ben ,anne olunca fedakarlığın sınırı olmadığını öğrendim ,kendi annemin halen  nasıl bu kadar özverili ve şefkatli olduğunu daha iyi anladım.
Hayata pozitif bakmayı ,bardağın dolu tarafını görmeyi ,soğumuş yemeyi ya da soğumuş çayı içmeyi bile sevmeyi öğrendim .

İki kız evlat doğurdum  ama aslında anne olunca ben ; yeniden doğmuşum,öğrendim  :)

Tüm annelere kucak dolusu sevgilerimle ...



5 yorum:

  1. İnan yazdığın her satırı kendim yazmış gibi okudum ki bunu çok duyuyorsundur. Bambaşka birşey bu annelik ya.. Hep aynı yollardan geçiyoruz kaçınılmaz ama onlar için herşeye değer.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ben de başka annelerin yazdıklarında hep kendimden bişeyler buluyorum :)
      sanırım bambaşka karakterdeki kadınların,anne olduktan sonra böylesine benzer hissetmesi de ayrı bir mucize!

      Sil
  2. sanki beni anlattın ben kelimelere dökemiyordum bu yazı ilaç gibi geldi 2 kızım var benimde 13 aylık daha yolun başındayım yanlız bakıyorum üstelik sizden öğreneceğim çok şey var merakla takip edicem umarım (biliyorum çocuklardan çok zor ama) bizi yazılarınızdan mahrum bırakmayım sevgiler....

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Benim de aklımdan geçirdiklerimi yazıya dökmem malesef zaman alıyor malum sebepten :))
      senden çok ilerde sayılmayız daha aslında ama yine de bir nebze yazdıklarımın faydasını görürseniz ne mutlu bana!
      sevgiler

      Sil
  3. ne güzel yazmışsınız bende dört aylık anne olarak hem duygulandım hem evet ya evet ya diye okudum yazınızı..anne olmak zormuş zor olmaya da çoook güzelmiş çook özelmiş...sevgiler..

    YanıtlaSil

Special design for Defne ve Derin by GeCe