Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

2 Aralık 2013

#BlogFırtınası - 2.Gün

#blogfırtınası 2.gün ;herhangi bir kitabın herhangi bir sayfasını açın ve bir satır seçin o satırla yazmaya başlayın gerisi sizden

Bu dünyadaki görevinin bitip bitmediğini anlaman için işte bir kriter:
Yaşıyorsan bitmemiştir!

Evet halen yaşıyorsan uyandığın her yeni günde ,aldığın taze nefeslere şükretmek için halen şansın var demektir!

Bazen çok sayıda aksiliklerin üst üste geldiği benim de yorgunluktan şikayet edip sızlandığım ,bişeyleri yetiştiremediğim zamanı yetiremediğim dönemlerde hep annem bana bin beter ama nasıl oluyorsa  güncel örnekler anlatıp kendime gelmemi sağlar !

Hep aman sağlık olsun gerisi boşver ,geç olsun güç olmasın der durur.Aslında haksız sayılmaz çaresiz hastalıklarla uğraşanların dertlerini bir an durup düşünmek ve hatta mümkün olsa o an orda durmak gerek !

Ama biliyorum  koşturmacadan, zamansızlıktan yakınan sadece ben değilim birçok kişi aynı dertten muzdarip hele ki İstanbul gibi kocaman ,bol uğraşıklı ve kalabalık şehrin üyeleri sürekli birşeylerden şikayet etmekte ve en önemlisi bu kaostan herkes mutsuz!

Peki vazgeçip gidiyor muyuz?
Hayır ,demekki ne kadar stresinden ,trafiğinden ,kalabalığından şikayet etsekte vazgeçemiyoruz!İnsanın doğduğu değil doyduğu yer memketidir derler ya hani ;işte ben burda doğdum gitmem diyenler kadar sonradan gelenlerin de memleketi burası ....

Madem öyle kimse gitmiyor ,herkes burada mutluyum dese de mutsuz olmaya mahkum!

Kalabalık apartmanlarda yaşayıp birbirimize günaydın demeden,10kişilik  asansörlerde tebessüm bile etmeden,trafikte kural kaide tanımadan ,işimize gelince sevgi-saygı dememize rağmen küçücük hayvanlara bile son derece tahammülsüz yaşıyoruz...

Gürültü kirliliğinden bahsederken aslında görüntü kirliliği de yaratıyoruz modern dünyanın tüketici varlıkları olarak ,hazır alıyoruz ,hemen tüketiyoruz.

Dostlarımızı sevdiğimizi söylüyoruz ama görüşemiyoruz.Mesafeler bizi yakınlaştıracağına daha da uzaklaştırıyor galiba gün geçtikçe ...Herkesin elinde cep telefonu birbiriyle konuşmaktan kaçar halde yalnızlıktan şikayetçi ama gitgide daha da yalnızlaşıyor adeta!

Evet eskiden olduğu  gibi parklarda bahçelerde en önemlisi evimizin yanındaki boş alanlarda koşturmuyor şimdilerde  bizim çocuklarımız...
Hatta sosyalleşsin yeni arkadaşlar edinsinler diye oyun gruplarına götürüyoruz doğal ortamlarda kendi arkadaşlarını bile seçme şansları olmadan gruplar içinde büyüyorlar!!!




Bazen düşünüyorum acaba;küçücük kasabalarda güne sımsıcak gülümsemelerle  koşturmacasız başlayan , gününü yürüyerek motor sesinden uzakta,evinde yaptığı ekmek elinde komşusunun kapısını çalan ,kümesinden yumurta toplayan bizim gibi mavi  bidonlardan su içmeyen ,cep telefonundan internete girmeyen,camın kenarında denizi ya da koyunları seyrederek geçiren ,düğün ve cenaze olunca yardıma koşan insanlar bizden daha mı huzurlular acaba diye...



Başlangıçtaki alıntı Richard Bach 'a ait "MAVİ TÜY "isimli kitabın 117.sayfasındandır




0 yorum:

Yorum Gönder

Special design for Defne ve Derin by GeCe