Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

22 Ocak 2014

İkiz Anneleri Anlatıyor 17 - Emel Uzundere Uluseller

 Esin'den sonra yine İzmir'den başka bir ikiz annesi daha var İKİZ HİKAYELERİ 'nde!
 Deniz ve Ada'nın annesi sevgili Emel özellikle ikiz gebelik sürecinde yaşadığı zorlukları ve  ikiz kızlarıyla değişen hayatının hikayesini paylaşıyor....






1)ikiz bebek beklediğini ilk öğrendiğinde neler hissettin?Ailenle ve sevdiklerinle bu haberi nasıl paylaştın?

3 yıllık evliliğimizin “bir bebeğimiz olsun”  kısmına ulaştığımızda öğrendiğimiz “ normal yolla hamile kalamayacak olmam” detayı, bizi sadece ve sadece yaşayanların bildiği çok sancılı ,korkulu,stresin tavan değil atmosfer yaptığı “tüp bebek” maratonuna sürekledi .
Tedavi sonrasında  sonucu öğrenmek için ağlaya ağlaya gittiğimiz doktorda “ hamilesiniz! " ifadesini duyduğumuzda ben ,eşim ve annem resmen sevinçten delirmiştik!
İçimden sevinince zıplayan çocuk gibi zıplamak geldi ama o dakikadan itibaren  artık  bunu yapmamam gerekliydi!



2)İkiz gebeliği hem psikolojik hem de fiziksel açıdan oldukça zor,senin gebelik dönemin nasıl geçti?Herhangi bir sorun yaşadın mı?


Doktorum “normal hayatına da devam edeceksin hatta işine de geri dön” dediği için 1,5 aylık hamileyken işime geri döndüm
İlk kontrolde  tek kese (bebek) görüldüğü için çok üzülmüş ,çok ağlamıştım ve  aynı gün kanamalarım da olunca doktorum hemen eve gidip bir sonraki kontrole kadar hiç kalkmadan yatmamı söyledi .
Pekçok  soru işareti ve insanı tüketen belirsizlik bir sonraki kontroldeki sürprizle yine bayram havasına döndü!
Kızlarımdan biri muzip çıkmıştı ve en başta kendini gizlemişti  (şimdi bakıyorum da kesin ADA'dır O diyorum bayılıyor gizlenmeye saklanmaya çünkü) İki  bebeğimizle dört  kişilik bir aile olacaktık artık!
Kanamalarım uzun süre devam etti ,aşerme ,bulantı vs hiç yaşamadım ama ilk 3 ay uyku nedir bilmedim.
Sonra bana hayatı dar eden mide ekşimeleri yaşadım hamileliğim boyunca da hiç eksik olmadı , 4.ay bitiminde ise malesef ödemler olmaya  başladı doktorum “tuzu azalt demiyorum,tamamen kesmelisin!" dediğinde resmen ağlamıştım.
Tüm bunların üzerine bir de hamilelik şekeri çıktı ki hemen hemen herşey yasaklandı. İlk 4 ay hariç hamileliğimi ne yiyeceğimi bilemeyerek ama kontrolü de hiç elden  bırakmayarak tamamladım .Ağustos ayında doğum yaptığım için  İzmir'in sıcağı beni resmen tüketti ,adeta fanus gibi bir oda içinde bütün gün klimayla yaşıyordum ama uyumayı beceremediğim için günlerce balkonda yattım hatta arasıra eşim de eşlik etti.
Tüm bu süreci rapor alıp çok kontrollü yaşadım tam tabiriyle "uçan kuşun kanadından esirgenen bir hamilelik" yaşadım diyebilirim.. O kadar zorlu bir dönemdiki naz niyaz yapmaya hiç fırsat olmadı !



3)Kaçıncı haftada, ne şekilde dünyaya geldiler?Planlı mı yoksa sürpriz bir doğum mu oldu? Bebeklerin doğum kilolarını paylaşmak ister misin?

37,5 haftalık bence ikiz bebekler için ideal bir zamanlamayla ve tabiki sezeryanla kavuştum kızlarıma (normal doğum olsun çok isterdim ama malum iki bebekle zor! )
Çabuk panikleyen  yapıma rağmen , o gün fırtına öncesi sessizlik misali çok sakindim yürüyerek kuaföre gittim,makyaj yaptım gayet iyi hissediyordum  :)
İkiz bebeklere hamile kaldığımı öğrenen ve  moralimi bozmaya uğraşanların  "Emel, en az 30kg alırsın kapılardan sığmazsın!" uyarılarına  rağmen tahminimden daha az kilo alarak tamamladım
iyi bir kapanış yaptım.
Doğum esnasında peş peşe kızlarımın yüzlerini gördüğümde ,kendimi zorlu bir sınavdan başarıyla geçip;karnesine iki yıldız almış öğrenci gibi rahatlamış hissettim!
Deniz 2680kg ,Ada 2320kg  doğdu.
Kızlarımın genel sağlık durumları iyi olduğundan kuvöze ihtiyacı olmadı ve sadece 1gece sonra hepbirlikte hastaneden taburcu olduk.


4)Doğum sonrası "lohusalık dönemi" nasıl geçti ?Gebelikte aldığın kiloları verebildin mi?

Genel olarak kendimi ağrı eşiği yüksek biri olarak bilirdim ta ki operasyon anına kadar!
Hem operasyonda  hem de anestezi sonrası sıkıntı yaşadım .Özellikle doğum sonrasında yatakltan kalkıp atılan o ilk adımlar benim için çok zor oldu ama bu tamamen  benimle ilgili bir durum sanırım .
Eşimin ve annemin sürekli "lohusasın yat!" uyarılarına rağmen hiç yatmak istemedim malum iki kızım için öğrenilecek ve uygulanacak o kadar çok şey vardı ki yatmak  imkansızdı!

İlk 3 ay adeta bir iştah patlamasıyla rekor kırarak 6 kg aldım ama sonrasında ödem ,şeker vs  derken 12kg daha alarak toplam 18kg alarak tamamladım hamileliğimi.
Doğumla birlikte 10kg gitti ve tamamen psikolojik olsa da sütüm etkilenmesin diye rejim yapmak için bekledim .Kızlarım 1 yaşındayken rejim yaparak  12 kg verdim,şuanda doğum öncesinde olduğum  67kg.dayım halimden  memmunum!



5)Bebeklerin beslenme protokolü nasıldı?Anne sütü ,devam sütü takviyesi ???

Sezeryan doğum sonrası vücut hemen süt üretmediği için bebeklerin de aç kalmaması için mama daha ilk günden elzem oluyor.Bizde ilkbaştan beri mama desteğiyle devam ettik ama önceliğimiz elbette hep anne sütü oldu ;kızlarım her mama içtiğinde sanki zehir içiriyormuşum gibi geliyordu .
Henüz 1 aylık lohusayken bir tanıdıüım  “mama verdiğin için yakında  sütün kesilir hazırlık ol!” diyerek gecelerce kabus yaşamama neden olmuştu!
Hatta  bir dönem  çok üzüldüğüm bir olay nedeniyle sütüm o kadar azalmıştı ki ;çok korkmuştum tamamen bitecek diye ama bol su içerek , sürekli emzirme+sağma periyoduyla toparlandı çok şükür.
 Ada 3,5 aylıkken biberon dışında hiçbir şey kabul etmeyerek bana bambaşka bir zorlu sürecin sayfalarını açtı “süt sağma kabusu” evet kabustu çünkü iki bebeğiniz varsa bebekler arası tek bir damla sütü bile adaletle paylaştırmak öylesine stres ve sorumluluk yaratıyor ki ;o “hak geçmesin” duygusuyla kendinizi resmen tüketiyorsunuz !
Aylarca Deniz'in emerek aldığı sütün miktarını nasıl ölçebilirim de Ada ile aldıklarını dengelerim diye obsesifçe düşündüm.Bunun vicdan azabıyla dert sahibi oldum süt sağma makinam gece gündüz vazgeçilmezim hatta annemin tabiriyle Ada kızımın ikinci annesi oldu.
Kızlarım 1 yaşına girdiğinde eşimle gittiğimiz 3 günlük tatil dönüşü aylarca gece uykusu hariç biberon dışında bir şey kabul etmeyen ,zorladığım için defalarca beni  ısıran Ada geri döndü.O günden beri makinaya hiç ihtiyaç kalmadı.Şu sıralarda 16 aylıklar ve halen anne sütü alıyorlar .bu konuda gerçekten çok ama çok emek verdim ; inanın karşılığını da alıyorum…




6)Bebeklerin ne kadar süre senin odanda yattılar?Kendi odalarına ne zmn geçtiler ? ikisi aynı odada mı ayrı odada mı yatıyorlar?

İlk 4 ay aynı yatakta bizim odamızda yattılar ama sonrasında tüm itirazlara rağmen kendi odalarına geçirdim.Telsiz denen harika bir buluş varken hiç sorun olmadı,alt üst komşum da geceleri kızların sesini duymadıkları için kulaklarımı çınlatmaktan vazgeçti :)

Aynı odada ,karşılıklı yatakta birbirlerini görür şekilde yatıyorlardı ta ki ben işe başlayana kadar!
Bu süreçte birbirimizi çok özlediğimiz için ve ben en temel ihtiyaçlarının “duygusal tatminleri” olduğuna inandığım için bütün kuralları elimin tersiyle itip ,onlar nasıl yatmak istiyorsa öyle yatıyoruz!
4 kişi aynı yatağa sığamadımız için ya iki ayrı yatakta bebekleri paylaşarak ya da ikisiyle birlikte yerde yatıyorum ,babamızın da bize eşlik ettiği oluyor çoğu zaman .Ben ve  eşim öncelikli olarak kızlarımızın fizyolojik ihtiyaçlarından çok duygusal ihtiyaçlarını karşılamaktan yanayız.Bebeklerin ruh sağlığının beden sağlığından daha öncelikli olduğuna inanıyoruz; biz “mutlu anne&baba =mutlu çocuklar”  felsefesindeyiz.Soruyla çok alakasız olsa da belirtmek istedim :)



7)Sana göre "İkiz annesi" olmanın ,en özel ve en zor yanları nelerdir? İkiz annesi olduğun için kendini farklı hissettiren hadiseler yaşadın mı?

Artık ikiz bebek olağan olsa da kendinizi “özel ve ayrıcalıklı hissedip “Allah tarafından iki bebekle ödüllendirildiğinizi düşünüyorsunuz ki ;bu noktada üçüz anneleri ne düşünür inanın bilemiyorum…
En özel yanı bu bence en zor yanı ise iki çocuğunuzu aynı anda kucağınıza alamıyorsunuz ya  işte o sizi tüketiyor!Özelllikle  biri kucağınızdayken yerde ya da başka bir kucakta olup size o minicik gözlerden hiç beklenmeyecek kadar anlam dolu size bakan diğer iki çift gözle, göz göze geldiğiniz an var ya “neden bir çift kolum daha yok Allahım “diye isyan ediyorsunuz ….

İkiz annesi olmanın en büyük şartı hayatınızı çok iyi organize etmelisiniz!Plan –program yoksa her şey altüst olur …Domino taşı gibi ,tek bir yanlış taş, tüm taşları yıkar geçer.Aynı anda değil iki iş 3-4 iş yapar hale geliyorsunuz örneğin;bir çocuğunuzu emzirirken,diğerini ayakta sallayıp (ilk 4 ay bu sallamanın esiri olmuştuk biz) bir yandan da internet aleminin etinden sütünden faydalanıp,diğer yandan eşinizle muhabbet edebiliyorsunuz ya da telefonu bırakıp diğer bebek için süt sağabiliyorsunuz.



8)İkiz annesini en zorlayan mevzuda yani iki evladına da her anlamda eşit davranabilmek için kendince izlediğin bir yöntem var mı?Vicdan terazisi denen his sence gerçek mi?

Doğumdan önce nasıl bir ruh halindeysem artık “ya birini daha fazla seversem “diye korkardım!Şimdi nasıl böyle aptalca düşünebilmişim diye hayretler içinde kalıyorum çünkü 2 değil 50 çocuğum da olsa hepsini aynı yürekle severim biliyorum.İkiz annesi olmak çok sağlam bir muhasebe gerektiriyor ;az önce hangisi kucağımdaydı,en son hangisini öptüm,bir önceki uykuya hangisi kucağımda geçti,hangisi ne kadar kucağımda oturdu….bitmez hesaplar bunlar!
Vicdan terazisi kesinlikle gerçek!Hatta kendinizi bırakın etrafa da müdahale etmek zorunda kalıyorsunuz “adaletli davranılması” için .. özellikle  “bu daha şirin, bu daha güzel ,bu daha tatlı ”gibi  ikiz annesini kahreden söylemler yok mu …..kim olursa olsun müdahale ediyorum!



9)Ailende bebeklerin bakımına yardımcı olan kimse varmı ? Yardımcı çalıştırma konusunda ne düşünüyorsun?

İlk 6 ay dönüşümlü olarak annelerimiz yardımcı oldu.Eşimin yurtiçi ve yurtdışı yoğun bir iş temposu olduğu halde akşam işten eve dönüşünü sabırsızlıkla beklerdik ki evdeki en dinç kişi o olduğu için bebeklerden birini ya da ikisini de hemen devralır;diğeri ya karnını doyurur ,duş vs alır ya da balkona çıkıp bir hava alırdı.
Eşim bebeklerin bakımı konusunda bir annenin yaptığı her şeyi ama her şeyi (doğurmak ve emzirmek dışında) rahatlıkla yapan bu konuda ciddi anlamda örnek bir baba ,en büyük destekçim ,en büyük yardımcım oldu. Profesyonel bir yardım almayı isterdim ama şartlarım ona el vermedi bir de evde bir yabancı ile yaşama fikri  bana  zaten çok ama çok uzaktı.
Annelerimiz de hep yanımda olunca gerek kalmadı ama 6ay sonra  internet sayesinde tanıştığım başka annelerden aldığım motivasyonla kızlarıma yalnız bakmaya başladım .Hastalık vs gibi süreçler dışında bu güne evet hiç de kolay olmayan bir 8 ay yaşadık.Çok zorlandığım “Allah'ım bana kızlarıma yetebilme gücü ver!" diye yalvardığım ,ağladığım günler çok oldu .
Eşimin eve gelmesini dakika dakika  saydığım ama kızlarımın bir bakışı ile onlar yüzünden biten gücüm ;yine onlar yüzünden yenilendi her seferinde …Bir mucize değil benim yaptığım  ama hiç kolay olmayan bir işi başardığım kesin.



10)İkizlerden sonra,sen özel yaşamına nasıl devam ediyorsun?işhayatından tamamen çıktın mı? Çalışıyor musun? Sosyal yaşamın neresindesin?
Yoksa senin için halen duş almak ve kahve içmek büyük bir lüks mü?

Kendi adıma tek özelim, konuşma özelliğini unutup daha çok internet için kullandığım telefonumla sosyal medyada var olmak oldu .Onun dışında bir özel hayatım yok ,tercih de etmiyorum zaten . Yazın eşimi ikna ederek kızlarım olmadan 3 gün tatile gitmiş bin beter olmuştum özlemden!Bizim özelimizde genelimizde kızlarımız artık ve ben  gayet memmunum bu kararımdan.

İkiz doğum yapmanın bir avantajı olarak 12 ay ücretsiz izin kullandım ve kızlarım 15,5 aylıkken işe geri döndüm.Daha çok yeni aslında ayrıca işe başlarken sanki kızlarımı cami avlusuna bırakacakmış gibi hissettim ama tahmin ettiğim kadar zor olmadı annelerimiz dönüşümlü olarak  bakıyorlar gözümün arkada olmaması ve eve oldukça makul bir saatte dönüyor olmak onlardan ayrılmayı katlanır hale getirdi.
”Büyüdükçe işin daha zor” diyenleri ısrarla anlayabilmiş değilim ve hiç hak vermiyorum  çünkü her gün işler daha da kolaylaşıyor.O ağlama krizleri bitti ,dış dünyayı yabancılama sorunu ortadan kalktı aksine dışarda çok mutlular her söyleneni  anlıyorlar tabi işlerine gelirse :)
İletişim kurabiliyor olmak ayrı keyid özellikle  “anniii” diyerek bana seslenmeleri bana yeter!

11)İkizlerle yaşama tam olarak alıştın mı? Gürültülü bir sabaha uyanmaya,kalabalık bir masaya oturmaya ve birden fazla çantayla dışarı çıkmaya hatta araba yolculuğuna ,tatile ,her türlü seyahate adapte olabildin mi?

Bunun için doğmuşum sanırım ;o kadar alıştım diyebilirim .Yapı olarak pratik biri olmam işleri iyice kolaylaştırdı bazen tek bebekli annelerden bile az eşyayla dışarı çıktığımız oluyor :)



12)İkizler için bebek arabası marka ve modeli tercihin nedir?İkiz arabası mı iki ayrı puset mi?

Bu konuya  epeyce  kafa yorduk ve sonunda iki ayrı puset alma kararı verdik ;çok da memmun kaldık! Markası Chicco lite way.  Bir çift elin boşa çıkması gereken market vs durumlar için bir de arabaları birleştirme aparatı aldık! Arabalarımızdan çok memmunuz hem pratik , hem ergonomik .



13)İkiz sahibi olduğunu duyanların genellikle biraz şaşkın biraz da acıyan ifadeleri için ne düşünüyorsun?


Günümüzde ne yazık ki değişen hayat şartları vs yüzünden normal yolla hamile kalanların sayısında ciddi bir sorun olmaya başladı;evlilik yaşı da yükseldi ve tedaviyle olan ikiz bebek sayısı azımsanmayacak kadar çok!Bu nedenle şaşkınlık pek olmuyor ama ikiz anne –babası olarak o başta sevimli gelen ilgi bir zaman sonra sizi gerçek anlamda rahatsız edebiliyor .İyi niyetli sorulara verilen iyi niyetli cevaplar “günde kaç bez değiştiyorsunuz ,hangisi daha çok ağlıyor ,araları kaç dk gibi gereksiz sorulara gelince hakikaten tadı kaçıyor!
Acımaya gelince işte bunu kabul etmiyorum,ne alaka ve kim olursa olsun "Allah sabır versin!" diyene  fırçayı basıyorum! Sabır versin ne demek?
Aynı anda iki mucizeye sahip olmuşum ;Allah bize iki can emanet etmiş,ödüllendirmiş bunun sabrı mı olur hiç?Bizler için dilenecek tek şey var o da güç ;çocuklarımıza her anlamda yetebilme ,doğurarak edindiğimiz “anne&baba”olma sıfatının hakkını verebilme gücü ..Bu dünyaya insan katabilme,onun temel ihtiyaçları dışındaki kavramları öğrenebilmesi için gerekli olan eğitimi verebilme ...
”iyi ki annem&babam olmuşsunuz “dedirtecek ;bizim onlardan duyacağımız gururu onlarında bizden yana duymasını sağlayabilme gücü …işte bizim için bunları dilesinler yeter!



14) "Tek çocuk hiç çocuk" cümlesi senin için ne ifade ediyor?

Böyle bencilce bir ifade tabiki kullanmam çünkü anne-baba olmanın teki,ikizi,beşizi olmaz!!!
Fizyolojik olarak herkes anne -baba olabilir ama bunun maneviyatını yüklenmek ,işte tüm sorumluluk orada başlıyor ama bizi elbette sadece bizim gibi ikiz anneleri anlar ,gerisinin anlaması namümkün!
İkiz doğum yapmayan kendi annemiz bile ..Kimsecikler kusura bakmasın 2x2=4 yani o kadar net!!!



15)Tekrar doğum yapmak ister misin ?

Onlara hak ettikleri hayat standartını verecek gücümüz olsa “kesinlikle” isterim!
Benim kendimi bildim bileli öyle “anne olayım “ gibi hayallerim yoktu ama insan anne olunca bu mucizeyi tekrar tekrar yaşamayı çok istiyormuş!

Bir ikiz annesine sorulmayacak tek soru nedir dersen boş vakitlerinden ne yapıyorsun diye sormasınlar mümkünse   :)

Teşekkürlerimle ,sevgilerimi iletiyorum ….

0 yorum:

Yorum Gönder

Special design for Defne ve Derin by GeCe